Uchwała Nr ZO 65/18/03o
z dnia 6 czerwca 2018 roku
Zespołu Orzekającego
w sprawie sygn. Akt:
K/65/18

Uchwała KER - w sprawie skargi na przekaz reklamowy nie-sygnatariusza

Związek Stowarzyszeń Rada Reklamy
ul. Koszykowa 10 lok. 11
00-564 Warszawa

Zespół Orzekający Komisji Etyki Reklamy, działającej przy Związku Stowarzyszeń Rada Reklamy, w składzie:

1) Wojciech Piwocki – przewodniczący,
2) Paweł Wiśniewski - członek,
3) Igor Kaleński – członek,

DO:
Skarżący: (bliższe dane a aktach sprawy)
Skarżony: Polkomtel Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie

OPINIA - OCENA PRZEKAZU REKLAMOWEGO

Dnia 6 czerwca 2018r. na podstawie pkt. 374 Regulaminu rozpatrywania skarg z dnia 19 stycznia 2018r. Zespół Orzekający Komisji Etyki Reklamy będącej organem Związku Stowarzyszeń Rada Reklamy, w składzie wyżej wymienionym, powołanym w celu badania zgodności przekazu reklamowego z powszechnie przyjętymi zasadami etyki, rozpatrzył skargę na reklamę telewizyjną usług telekomunikacyjnych, prowadzoną przez Skarżonego, dotyczącą naruszenia przez reklamę powszechnie przyjętych zasad będących podstawą akceptacji treści reklamowych przez środowisko reklamodawców oraz konsumentów poprzez potencjalne naruszenie norm zawartych w art. 2 ust. 1 i art. 4 Kodeksu Etyki Reklamy.

W ocenie Zespołu Orzekającego Komisji Etyki Reklamy zaskarżona reklama:
- była prowadzona w poczuciu odpowiedzialności społecznej
- nie zawiera treści dyskryminujących oraz,
- jest zgodna z następującymi powszechnie przyjętymi zasadami etyki, sformułowanymi w Kodeksie Etyki Reklamy: oceniany przekaz reklamowy nie narusza dobrych obyczajów, w przedmiotowej reklamie dochowano należytej staranności. Zespół Orzekający uznał również, że reklama była prowadzona w poczuciu odpowiedzialności społecznej i nie zawiera treści dyskryminujących.

Uzasadnienie

Komisja Etyki Reklamy, działając w celu wytyczania i promowania powszechnie przyjętych zasad etyki oraz dobrych praktyk rynkowych będących podstawą akceptacji treści reklamowych, podjęła się dokonania oceny przekazu reklamowego wskazanego powyżej z uwagi na złożenie na niego skargi zarzucającej mu:

„Dwie sąsiadujące ze sobą rodziny odbierają rachunki ze skrzynki pocztowej. Pierwsza z nich zobrazowana została przez relatywnie szczupłych aktorów, którzy dostają wymiernie do swojej figury «szczupłe» - małe, rachunki za usługi telekomunikacyjne. Druga rodzina zagrana przez 3 osoby (w tym DZIECKO!) o figurach korpulentniejszych niż w wypadku pierwszej pary dostaje „duże" rachunki. Rozmowa odbywająca sie miedzy dwiema rodzinami ma wydźwięk ośmieszający wobec wizerunku członków drugiej rodziny.

Reklama w samym założeniu widocznie miała na celu w «zabawny» sposób ukazanie różnic między dwiema rodzinami opierając się na ich wyglądzie/ sylwetkach. Osobiście uważam, że może zostać odebrana jako ośmieszająca przez osoby identyfikujące się jako otyłe. Niestosowne jest to również biorąc pod uwagę jak wiele osób w dzisiejszych czasach zmaga się z chorobami psychicznymi wiążącymi się z kompleksami dotyczących figury i wyglądu, często rodzących się kiedy dana osoba uważa się za niewpasowywującą się w normy stwarzane w mediach. Dodatkowo uważam, że twórcy reklamy zupełnie nie wzięli pod uwagę jak powszechnym problemem w dzisiejszym społeczeństwie są choroby hormonalne również wiążące się z otyłością oraz tego, że dla osób cierpiących na takie przypadłości oglądanie transmisji z tym przekazem może również być krzywdzące." – pisownia oryginalna

Działając w interesie publicznym i w zakresie doświadczeń wyniesionych ze współpracy z organizacjami konsumenckimi, Urzędem Ochrony Konkurencji i Konsumentów, a także organizacjami promującymi standardy rynku reklamy w innych krajach, jak i na poziomie międzynarodowym (w tym The European Advertising Standards Alliance (EASA) oraz mając na celu ochronę interesów konsumentów Komisja Etyki Reklamy dokonała analizy przekazu reklamowego pod kątem jego zgodności z powszechnie przyjętymi zasadami etyki oraz dobrymi praktykami rynkowymi.

W Skardze na reklamę telewizyjną usług telekomunikacyjnych, podniesiono naruszenie przez reklamę powszechnie przyjętych zasad etyki będących podstawą akceptacji treści reklamowych przez środowisko reklamodawców oraz konsumentów poprzez potencjalne naruszenie norm zawartych w art. 2 ust. 1 i art. 4 Kodeksu Etyki Reklamy, które brzmią:

1. Działania objęte postanowieniami Kodeksu będą wykonywane z należytą starannością, zgodnie z dobrymi obyczajami, prowadzone w poczuciu odpowiedzialności społecznej oraz zgodnie z zasadami uczciwej konkurencji. (Art. 2 ust. 1)

Reklamy nie mogą zawierać treści dyskryminujących, w szczególności ze względu na rasę, przekonania religijne, płeć lub narodowość. (Art. 4)

Zespół Orzekający nie podzielił zarzutów Skarżącego i nie dopatrzył się w przedmiotowej reklamie naruszenia zasad etyki wynikających z norm art. 2 ust. 1 i art. 4 Kodeksu Etyki Reklamy.

Zdaniem Zespołu Orzekającego przedmiotowa reklama była prowadzona w poczuciu odpowiedzialności społecznej, z należytą starannością i nie narusza dobrych obyczajów.

Zespół Orzekający uznał, że przedmiotowa reklama była utrzymana w humorystycznej konwencji i nie zawiera treści dyskryminujących ludzi ze względu na figurę.

W ocenie Komisji Etyki Reklamy zaskarżona reklama jest zgodna z zasadami etyki.

Komisja Etyki Reklamy nie jest organem właściwym do oceny zgodności z przepisami prawa, dlatego poleca Biuru Związku Stowarzyszeń Rady Reklamy poinstruowanie Skarżącego o możliwości zwrócenia się do właściwych organów w celu dokładnego zbadania oraz dokonania wiążącej oceny przekazu reklamowego pod kątem jego zgodności z prawem.

W razie pojawienia się jakichkolwiek pytań prosimy o kierowanie ich do Związku Stowarzyszeń Rady Reklamy w sposób wskazany na naszej stronie internetowej www.radareklamy.pl. Postaramy się udzielić wszelkich możliwych informacji oraz porad mogących zagwarantować najwyższe standardy etyczne oraz przestrzeganie dobrych praktyk rynkowych na rynku reklamowym w Polsce.

W związku z powyższym, na podstawie pkt. 374 Regulaminu Rozpatrywania Skarg Zespół Orzekający orzekł jak powyżej.