Uchwała Nr ZO 25/17

z dnia 11 kwietnia 2017 roku

Zespołu Orzekającego

w sprawie sygn. Akt:

 K/148/16

 

1. Zespół Orzekający Komisji Etyki Reklamy, działającej przy Związku Stowarzyszeń Rada Reklamy, w składzie:

1) Jarosław Sobolewski  – przewodniczący,

2) Beata Ptaszyńska-Jedynak – członek,

3) Andrzej Garapich – członek,

 

na posiedzeniu w dniu 11 kwietnia 2017 roku, po rozpatrzeniu skargi o sygnaturze akt K/148/16 złożonej, na podstawie pkt. 7 Regulaminu Rozpatrywania Skarg, przez konsumenta (bliższe dane w aktach sprawy), (dalej: Skarżący), przeciwko reklamie internetowej firmy Jeronimo Martins Polska S.A. z siedzibą w Kostrzynie  (dalej: Skarżony)

postanawia oddalić skargę.

2. Zespół Orzekający ustalił, co następuje:

Do Komisji Etyki Reklamy wpłynęła skarga o sygn. K/148/16.

Przedmiotem skargi była reklama karty do gry Panna Cukrzyca.

Skarżąca w prawidłowo złożonej skardze podniosła, iż:

„Zwracam się do Was z prośbą o interwencję w sieci Biedronka, która w akcji promocyjnej Gang Świeżaków umieściła kartę do gry Panna Cukrzyca o następującej treści:

Panna Cukrzyca to skryta złośnica.

Uwielbia słodkości i tłuste przyjemności.

W organizmie cicho przyczajona

Osłabia nas niezauważona.

 

Opis powyższy tyczy się jedynie cukrzycy T2 a patrząc na grupę docelową dla tej promocji (dzieci kilkuletnie) nie ma w tej grupie wiekowej dzieci chorujących na cukrzycę T2.

Mój syn cierpi na cukrzycę T1 od 4 lat, jest to cukrzyca autoimmunologiczna i wierzcie mi Państwo ma wystarczające trudne życie (kilkunastokrotne w ciągu doby mierzenie poziomu glukozy, podawanie insuliny, ważenie jedzenia), nie chce dodatkowego stygmatyzowania, że jakoby zachorował, ze względu na niewłaściwą dietę.

Społeczeństwo nadal bardzo mało wie nt cukrzycy i nie rozróżnia cukrzycy typy 1 i 2, więc tym bardziej nie można tolerować takiej mylącej informacji generowanej dla najmłodszej grupy wiekowej.

 

Poniżej przesyłam link do listu protestacyjnego wystosowanego przez jedną z fundacji cukrzycowych.

https://www.facebook.com/federacja.diabetycy/photos/pcb.1248871978507797/1248868971841431/?type=3&theater

 

Uważam, że bezcenne byłoby wsparcie również i Państwa, sprawa dotyczy bowiem małych poważnie, przewlekle chorych dzieci.

Bardzo proszę o pochylenie się nad tą sprawą”. - pisownia oryginalna.

W czasie posiedzenia skargę przedstawiał i popierał arbiter-referent.

Arbiter-referent wniósł o uznanie reklamy za sprzeczną z dobrymi obyczajami (art. 2 ust. 1 Kodeksu Etyki Reklamy) oraz zarzucił, że reklama nie była prowadzona w poczuciu odpowiedzialności społecznej oraz zgodnie z zasadami uczciwej konkurencji.

Wniósł również o uznanie reklamy za sprzeczną z art. 8, w myśl którego reklama nie może nadużywać zaufania odbiorcy, ani też wykorzystywać jego braku doświadczenia lub wiedzy.

Skarżony uczestniczył w posiedzeniu.

Skarżony złożył także pisemną odpowiedź na skargę o następującej treści:

„Działając w imieniu Jeronimo Martins Polska S.A. z siedzibą w Kostrzynie, przy ul. Żniwnej 5, wpisanej do rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego prowadzonego przez Sąd Rejonowy Poznań - Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu, IX Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego pod numerem KRS 0000222483 (dalej „Jeronimo Martins Polska”) na podstawie udzielonego pełnomocnictwa, w odpowiedzi na pismo Związku Stowarzyszeń Rada Reklamy z dn. 30 stycznia 2017 r. z załączoną skargą konsumencką, której przedmiotem jest karta do gry „Panna Cukrzyca” wnoszę o:

a)       przywrócenie terminu na ustosunkowanie się do treści skargi,

b)      oddalenie skargi w całości jako bezzasadnej.

1.       Wniosek o przywrócenie terminu na ustosunkowanie się do skargi

Pismo Związku Stowarzyszeń Rada Reklamy z dnia 30 stycznia 2017 r. adresowane do Jeronimo Martins Polska zostało przesłane przez Związek Stowarzyszeń Rada Reklamy na adres inny niż adres siedziby Jeronimo Martins Polska, co uniemożliwiło Jeronimo Martins Polska, bez jej winy, udzielenie odpowiedzi w wskazanym w piśmie terminie.

Dowód: odpis z Krajowego Rejestru Sądowego.

Mając powyższe na uwadze, sformułowany wniosek o przywrócenie terminu na ustosunkowanie się do treści skargi jest w pełni zasadny i zasługuje na uwzględnienie.

 

2.       Ustosunkowanie się do treści skargi

Odnosząc się bezpośrednio do pisma Związku Stowarzyszeń Rada Reklamy oraz Skargi należy wskazać co następuje.

 

2.1     Stan faktyczny

Objęta skargą konsumenta karta „Panna Cukrzyca” była elementem prowadzonej przez Jeronimo Martins Polska akcji „Gang Świeżaków Świątecznie”, w ramach której w okresie od 24 listopada 2016 r. do 24 grudnia 2016 r. w sklepach sieci „Biedronka” dystrybuowane były karty „Gangu Świeżaków” oraz karty „Pana Choróbki”. Na kartach dystrybuowanych
w sklepach sieci „Biedronka umieszczone były wizerunki członków „Gangu Świeżaków”, tj. wizerunki owoców oraz warzyw oraz wizerunki członków gangu „Pana Choróbki” tj. wizerunki zagrożeń. Obok wizerunków członków gangów na każdej karcie umieszczony został krótki wierszyk, mający przedstawić danego członka gangu w prostej formie. Akcja miała charakter jednorazowy i zakończyła się w dniu 24 grudnia 2016 r.

Dowód: skan kart „Gang Świeżaków” skan kart „Pan Choróbka”

 

2.2     Skarga

W treści Skargi konsument zarzucił Jeronimo Martins Polska rozpowszechnianie „mylącej informacji generowanej dla najmłodszej grupy wiekowej’ poprzez umieszczenie na karcie „Panna Cukrzyca” dystrybuowanej przez Jeronimo Martins Polska tekstu w brzmieniu „Panna Cukrzyca to skryta złośnica. Uwielbia słodkości i tłuste przyjemności. W organizmie cicho przyczajona osłabia nas niezauważona". W treści Skargi konsument odesłał również do treści listu wystosowanego przez Ogólnopolską Federację Organizacji Pomocy Dzieciom i Młodzieży Chorych na Cukrzycę.

W piśmie z dnia 30 stycznia 2017 r. Biuro Rady Reklamy poinformowało Jeronimo Martins Polska o przekazaniu Skargi do rozpatrzenia przez Zespół Orzekający Komisji Etyki Reklamy, formułując jednocześnie zarzut naruszenia przez Jeronimo Martins Polska art. 2 ust. 1 oraz art. 8 Kodeksu Etyki Reklamy.

Należy wskazać, że zarzuty sformułowane przez Arbitra-referenta na podstawie Skargi ograniczają się wyłącznie do przytoczenia dwóch wyżej wskazanych postanowień Kodeksu Etyki Reklamy i nie zostały w jakikolwiek sposób uzasadnione, nie zostało w szczególności wskazane, które elementy kwestionowanych działań prowadzonych przez Jeronimo Martins Polska i w jaki sposób, oraz w jakim zakresie normy te naruszają.

Arbiter-referent nie wskazał ponadto, na jakiej podstawie i z uwagi na jakie okoliczności uznał działania polegające na rozpowszechnianiu karty „Panna Cukrzyca” za działania naruszające postanowienia Kodeksu Etyki Reklamy, a mimo to wniósł o uznanie ww. działań za sprzeczne z wyżej powołaną regulacją Kodeksu Etyki Reklamy. Nie przedstawił również żadnego wywodu, ani okoliczności, które dawałyby podstawy do stwierdzenia, iż powyższe działanie Jeronimo Martins Polska narusza postanowienia art. 2 ust. 1 oraz art. 8 Kodeksu Etyki Reklamy.

Z powyższych względów ustosunkowanie się do postawionych zarzutów pozostaje w istocie rzeczy nader trudne. Jeronimo Martins Polska pragnie wskazać, iż w przedstawionym przez konsumenta stanie faktycznym wyrażenie opinii co do podniesionych w skardze stwierdzeń generalnych uniemożliwia Jeronimo Martins Polska podjęcie skutecznej ochrony.

 

2.3     Ustosunkowanie się do zarzutu naruszenia przez Jeronimo Martins Polska art. 2 ust. 1 Kodeksu Etyki Reklamy.

Jeronimo Martins Polska nie zgadza się z zarzutem postawionym przez Arbitra-referenta
w przedmiocie naruszenia przez Jeronimo Martins Polska art. 2 ust. 1 Kodeksu Etyki Reklamy poprzez prowadzenie działań bez należytej staranności, niezgodnie z dobrymi obyczajami,
w sprzeczności z poczuciem odpowiedzialności społecznej oraz z zasadami uczciwej konkurencji.

W ramach prowadzonej przez Jeronimo Martins Polska akcji „Gang Świeżaków Świątecznie” obok angażowania klientów sklepów sieci „Biedronka” do zbierania punktów na dystrybuowanych kartach przedstawione były korzyści ze spożywania warzyw i owoców oraz zachęty do komponowania diety z ich użyciem.

Akcja ta była kontynuacją działań prowadzonych przez Jeronimo Martins Polska, która od wielu lat promuje wśród klientów zasady prawidłowego odżywiania, w oparciu
o zbilansowaną dietę, bogatą w owoce i warzywa. Jeronimo Martins Polska jako spółka odpowiedzialna społecznie przywiązuje bardzo dużą wagę do działań edukacyjnych kształtujących zdrowe nawyki żywieniowe, zwłaszcza wśród najmłodszych.

Przykładem działalności Jeronimo Martins Polska w tym zakresie są - poza wskazaną już akcją „Gang Świeżaków Świątecznie” - inne projekty np.: „5 garści zdrowia” realizowany we współpracy z Instytutem Żywności i Żywienia, warsztaty kulinarno-edukacyjne dla uczniów „Zielona Kraina (4 tys. uczestników w pierwszej edycji oraz szacunkowo 8 tysięcy w aktualnie trwającej), a także realizowany pod patronatem Instytutu Matki i Dziecka, w ramach koalicji Mleczny Start, program edukacyjny „Śniadanie Daje Moc” (z udziałem prawie 8 tysięcy szkół w roku szkolnym 2016/17).

Akcja „Gang Świeżaków Świątecznie” była więc akcją, która w naturalny sposób uzupełnia dotychczas prowadzone działania w poczuciu odpowiedzialności społecznej. Nadrzędnym zadaniem karty oznaczonej jako „Panna Cukrzyca“, było ustrzeżenie dzieci przed źle zbilansowaną dietą. Informacje zawarte na powyższej karcie miały na celu wyłącznie zwrócenie uwagi na konieczność stosowania zdrowej diety i higieny oraz wskazanie zagrożeń związanych z nadużywaniem słodyczy, co w konsekwencji może prowadzić do cukrzycy typu 2, która stanowi obecnie około 90-95% wszystkich przypadków tego schorzenia (za: Praktyczny Podręcznik Dietetyki” redaktor naukowy prof. dr hab. n. med. Mirosław Jarosz)
i rozwija się najczęściej na skutek czynników środowiskowych.

Przygotowując teksty na karty, w tym tekst na kartę „Panna Cukrzyca” Jeronimo Martins Polska wykazała się należytą i konieczną starannością. Zarówno charakter, jak i forma materiału nie miały jednak na celu prezentacji wyczerpującego opisu tak złożonej choroby jaką jest cukrzyca. Informacje zawarte na karcie „Panna Cukrzyca” nie mają charakteru publikacji naukowej, a jedynie miały na celu wskazanie zagrożenia związanego z nadmiernym spożyciem cukru i źle zbilansowaną dietą.

Ponadto, należy wskazać, iż Jeronimo Martins Polska razem z Ogólnopolską Federacją Organizacji Pomocy Dzieciom i Młodzieży Chorych na Cukrzycę, czyli z organizacją, której list został wskazany w skardze konsumenta ma w planach przeprowadzić w tym roku wspólne działania edukacyjne na rzecz szerzenia wiedzy o cukrzycy. W ramach wspólnych działań m.in. w sklepach sieci „Biedronka” będą dystrybuowane ulotki z treściami edukacyjnymi na temat cukrzycy, w tym na temat cukrzycy typu 1, przygotowane wspólnie z Ogólnopolską Federacją Organizacji Pomocy Dzieciom i Młodzieży Chorych na Cukrzycę.

W opisanym powyżej stanie faktycznym niniejszej sprawy brak jest również uzasadnienia do  stawianego zarzutu sprzeczności działań z zasadami uczciwej konkurencji.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 roku o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (t.j. Dz. U. 2003, Nr 153, poz. 1503 ze zm. - dalej „uznk") czynem nieuczciwej konkurencji jest działanie sprzeczne z prawem lub dobrymi obyczajami, jeżeli zagraża lub narusza interes innego przedsiębiorcy lub klienta. Jak zostało podniesione powyżej działanie Jeronimo Martins Polska związane z rozpowszechnianiem karty „Panna Cukrzyca” będącej jednym z wielu elementów prowadzonej przez Jeronimo Martins Polska akcji „Gang Świeżaków Świątecznie” pozostaje zgodne zarówno z prawem, jak i z dobrymi obyczajami. Autor skargi nie wykazał, aby działanie Jeronimo Martins Polska zagrażało naruszeniu interesu innego przedsiębiorcy lub klienta.

Jeronimo Martins Polska ponownie podkreśla, iż karta „Panna Cukrzyca” będąca przedmiotem skargi z całą pewnością nie zagrażała interesom klientów, a wręcz przeciwnie zwracała uwagę na zagrożenia związane z nadmiernym spożywaniem słodyczy.

W świetle powyższych wyjaśnień, należy stwierdzić, iż zarzut naruszenia art. 2 ust. 1 Kodeksu Etyki Reklamy pozostaje bezpodstawny.

 

2.4     Ustosunkowanie się do zarzutu naruszenia przez Jeronimo Martins Polska art. 8 Kodeksu Etyki Reklamy.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia przez Jeronimo Martins Polska art. 8 Kodeksu Etyki Reklamy również należy stwierdzić, iż zarzut ten jest bezzasadny i jako taki pozbawiany oparcia w merytorycznym uzasadnieniu.

 

Po raz kolejny należy wskazać, iż karta „Panna Cukrzyca” stanowi tylko jeden element
z prowadzonej przez Jeronimo Martins Polska akcji „Gang Świeżaków”. Kolekcja kart miała na celu promowanie zdrowego trybu życia oraz diety bogatej w warzywai owoce. Na potrzeby prowadzenia akcji stworzono grupę pozytywnych bohaterów, tj. „Świeżaków”, którzy mieli zachęcić dzieci do polubienia częstszego jedzenia warzyw i owoców. Przeciwnikami „Świeżaków” jest gang „Pana Choróbki, tj. grupa fikcyjnych postaci, do których przypisane zostały imiona nawiązujące do chorób. Jeronimo Martins Polska pragnie jednoznacznie wskazać, iż materiały dotyczące kart członków gangu „Pana Choróbki” nie miały na celu prezentacji lub wyczerpującego opisu chorób, w tym tak złożonej choroby, jaką jest cukrzyca, a zwrócenie uwagi na zagrożenia. Ponadto nie było celem, jak również zamiarem Jeronimo Martins Polska nadużycie zaufania odbiorców kart z członkami „Gangu Świeżaków” oraz gangu „Pana Choróbki”. Ponadto Jeronimo Martins Polska nie miało zamiaru wykorzystać braku doświadczenia lub wiedzy odbiorców wyżej wskazanych kart, a jedynie zachęcać do zdrowej diety i zdrowego trybu życia.

Jeronimo Martins Polska chciałaby wyraźnie zaznaczyć, że nie było jej intencją utrwalanie jakichkolwiek stereotypów na temat choroby czy też dyskryminowanie osób cierpiących na cukrzycę typu 1.

Jeronimo Martins Polska biorąc pod uwagę sygnały przekazane przez swoich klientów, dotyczące karty „Panna Cukrzyca”, opublikowała na stronie www poświęconej akcji „Gang Świeżaków Świątecznie” uściślające informacje dotyczące karty „Panna Cukrzyca”
w następującym brzmieniu: „Informacje dotyczące karty "Panna Cukrzyca" mają na celu wskazanie zagrożenia związanego z nadmiernym spożyciem cukru i źle zbilansowanej diety, co może prowadzić do cukrzycy typu 2, która stanowi około 90-95% wszystkich przypadków tego schorzenia (za: "Praktyczny Podręcznik Dietetyki" redaktor naukowy prof. dr hab. n. med. Mirosław Jarosz) i rozwija się najczęściej na skutek czynników środowiskowych. Karta ma za zadanie ustrzec dzieci przed nadużywaniem słodyczy. Materiały z karty "Panna Cukrzyca" nie mają jednak na celu wyczerpującego opisu choroby jaką jest cukrzyca. Nie dotyczą też cukrzycy typu 1 - choroby autoimmunologicznej, której występowanie nie ma związku z dietą."

 

2.5     Podsumowanie

Reasumując, mając powyżej na uwadze, zdaniem Jeronimo Martins Polska, objęta skargą karta „Panna Cukrzyca” nie narusza norm Kodeksu Etyki Reklamy, a wniosek o oddalenie skargi jest w pełni zasadny i zasługuje na uwzględnienie.” – pisownia oryginalna

 

3. Zespół Orzekający zważył co następuje:

 

Zespół Orzekający nie dopatrzył się w przedmiotowej reklamie naruszenia norm Kodeksu zarzucanych przez Skarżącą.

W opinii Zespołu Orzekającego przedmiotowa reklama nie zawiera treści nadużywających zaufanie odbiorców, czy też wykorzystujących ich brak wiedzy.

W opinii Zespołu Orzekającego reklama była prowadzona w poczuciu odpowiedzialności społecznej oraz zgodnie z dobrymi obyczajami.

 

W związku z powyższym, na podstawie pkt 37 ust. 1) lit b) Regulaminu Rozpatrywania Skarg Zespół Orzekający orzekł jak w pkt 1 uchwały.

 

Zgodnie z pkt.50 Regulaminu Rozpatrywania Skarg z dnia 4 listopada 2014r., Stronom przysługuje prawo do odwołania się od uchwały Zespołu Orzekającego w terminie 10 dni od daty doręczenia uchwały. Podstawę odwołania mogą stanowić wyłącznie nowe fakty i dowody, nieznane zainteresowanej stronie w dacie podjęcia przez Zespół Orzekający uchwały.

Uchwała Nr ZO 24/17

z dnia 11 kwietnia 2017 roku

Zespołu Orzekającego

w sprawie sygn. Akt:

 K/144/16

 

1. Zespół Orzekający Komisji Etyki Reklamy, działającej przy Związku Stowarzyszeń Rada Reklamy, w składzie:

1) Jarosław Sobolewski  – przewodniczący,

2) Beata Ptaszyńska-Jedynak – członek,

3) Andrzej Garapich – członek,

na posiedzeniu w dniu 11 kwietnia 2017 roku, po rozpatrzeniu skargi o sygnaturze akt K/144/16 złożonej, na podstawie pkt. 7 Regulaminu Rozpatrywania Skarg, przez konsumenta (bliższe dane w aktach sprawy), (dalej: Skarżący), przeciwko reklamie internetowej firmy Małopolskie Centrum Hipertermii z siedzibą w Krakowie (dalej: Skarżony)

postanawia uznać, że przedmiotowa reklama narusza normy art. 2 ust.1, art. 8 i art. 10 ust. 1a) Kodeksu Etyki Reklamy.

2. Zespół Orzekający ustalił, co następuje:

Do Komisji Etyki Reklamy wpłynęła skarga o sygn. K/144/16.

Przedmiotem skargi była reklama internetowa produktu dożylna witamina C.

Skarżąca w prawidłowo złożonej skardze podniosła, iż:

Reklama jednoznacznie stwierdza, że witamina C niszczy raka co nie jest naukowo potwierdzone a tym samym jest wprowadzeniem w błąd odbiorcę reklamy” - pisownia oryginalna.

W czasie posiedzenia skargę przedstawiał i popierał arbiter-referent.

Arbiter-referent wniósł o uznanie reklamy za sprzeczną z dobrymi obyczajami (art. 2 ust. 1 Kodeksu Etyki Reklamy) oraz zarzucił, że reklama nie była prowadzona w poczuciu odpowiedzialności społecznej oraz zgodnie z zasadami uczciwej konkurencji.

Wniósł również o uznanie reklamy za sprzeczną z art. 8, w myśl którego reklama nie może nadużywać zaufania odbiorcy, ani też wykorzystywać jego braku doświadczenia lub wiedzy.

Wniósł także o uznanie reklamy za sprzeczną z art. 10 ust. 1 a) Kodeksu Etyki Reklamy, w myśl którego „reklamy nie mogą wprowadzać w błąd jej odbiorców, w szczególności w odniesieniu do:

a) istotnych cech, w tym właściwości, składu, metody, daty produkcji, przydatności, ilości, pochodzenia (w tym geograficznego) reklamowanego produktu;”.

Skarżony nie uczestniczył w posiedzeniu.

Skarżony złożył pisemną odpowiedź na skargę o następującej treści:

„Szanowni Państwo, w odpowiedzi na otrzymane od Państwa pismo informujące o wpłynięciu do Biura Rady Reklamy skargi dotyczącej reklamy Małopolskiego Centrum Hipertermii, przesyłamy wyjaśnienia.

Stwierdzenie „witamina C niszczy raka" jest sformułowane dosyć niefortunnie, jednak nie miało na celu wprowadzenia Odbiorcy w błąd czy też wykorzystywania jego braku wiedzy i doświadczenia. Temat cytotoksyczności witaminy C jest w Polsce jeszcze mało popularny, przez co rodzi wiele kontrowersji. Treść naszej reklamy oparliśmy na zagranicznych materiałach piśmienniczych, które przedstawiają szerokie spektrum właściwości kwasu askorbinowego, w tym przyczyniające się do apoptozy komórek nowotworowych.

Korzyści zdrowotne płynące z przyjmowania witaminy C w ramach profilaktyki zdrowia są wszystkim dobrze znane, bowiem witamina ta bierze udział w wielu różnorodnych procesach zachodzących w ludzkim organizmie. Coraz popularniejsze w Polsce staje się również przyjmowanie, przez Pacjentów chorych onkologicznie, wysokich dawek kwasu askorbinowego, które mogą stanowić jedną z terapii wspomagających tradycyjne metody lecznicze.

Witamina C jest silnym antyoksydantem, chroniącym struktury komórkowe i DNA przed uszkodzeniem przez wolne rodniki. Ponadto wzmacnia układ odpornościowy, który u Pacjentów chorujących na raka, jest bardzo osłabiony. Kwas askorbinowy trafiając do organizmu przekształca się w kwas dehydroaskorbinowy, który po „przetransportowaniu" do komórek nowotworowych z powrotem przekształca się w kwas askorbinowy. W trakcie tych procesów chemicznych, nie dochodzi do uszkodzeń komórek zdrowych, natomiast istnieje możliwość cytotoksycznego oddziaływania kwasu askorbinowego na komórki nowotworowe.

Załączniki:

1)       „Witamina C jako oręż w walce z rakiem" Jolanta Szymańska-Pasternak, Anna Janicka, Joanna Bober, Zakład Chemii Medycznej Pomorskiego Uniwersytetu Medycznego w Szczecinie

2)       „IV Vitamin C Kills Cancer Cells" Dr. Julian Whitaker

3)       „Pharmacologic ascorbic aid concentrations selectively kill cancer cells: Action as a pro-drug to deliver hydrogen prooxide to tissues" Qi Cheen, Michael Graham Espey, Murali C. Krishna, James B. Mitchellm Christopher P. Corpe, Garry R. Buettner, Emily Shacter, Mark Levine

4)       „Intravenous Vitamin C - A Cancer Killer The FDA Wants Banned" Dave Michalovic

5)       „Vitamin C kills tumor cells with hard-to-treat mutation" Jocelyn Kaiser

6)       „How cancer cells and infections get destroyed by vitamin C" Naturalhealth365.com” – pisownia oryginalna

 

3. Zespół Orzekający zważył co następuje:

 

Zespół Orzekający uznał, że przedmiotowa reklama narusza normy art. 2 ust. 1, art. 8 i art. 10 ust. 1 a) Kodeksu Etyki Reklamy.

Zespół Orzekający uznał, że reklama zawiera zbyt daleko idące hasło „Dożylna witamina C niszczy raka!”, które może wprowadzać odbiorców w błąd, ponieważ nie można jednoznacznie potwierdzić takiego działania.

Zespół Orzekający zwrócił również uwagę, że reklama nie była powadzona w poczuciu odpowiedzialności społecznej gdyż mogłaby nakłonić chorych do zaprzestania terapii /leczenia na rzecz stosowania dożylnej witaminy C, co mogłoby być ryzykowne dla zdrowia a nawet życia chorych na raka.

W związku z powyższym, na podstawie pkt 37 ust. 1) lit c) Regulaminu Rozpatrywania Skarg Zespół Orzekający orzekł jak w pkt 1 uchwały.

Zgodnie z pkt.50 Regulaminu Rozpatrywania Skarg z dnia 4 listopada 2014r., Stronom przysługuje prawo do odwołania się od uchwały Zespołu Orzekającego w terminie 10 dni od daty doręczenia uchwały. Podstawę odwołania mogą stanowić wyłącznie nowe fakty i dowody, nieznane zainteresowanej stronie w dacie podjęcia przez Zespół Orzekający uchwały.

Uchwała Nr ZO 23/17
z dnia 11 kwietnia 2017 roku
Zespołu Orzekającego
w sprawie sygn. Akt: K/143/16


1. Zespół Orzekający Komisji Etyki Reklamy, działającej przy Związku Stowarzyszeń Rada Reklamy, w składzie:
1) Jarosław Sobolewski – przewodniczący,
2) Beata Ptaszyńska-Jedynak – członek,
3) Andrzej Garapich – członek,

na posiedzeniu w dniu 11 kwietnia 2017 roku, po rozpatrzeniu skargi o sygnaturze akt K/143/16 złożonej, na podstawie pkt. 7 Regulaminu Rozpatrywania Skarg, przez konsumenta (bliższe dane w aktach sprawy), (dalej: Skarżący), przeciwko reklamie internetowej firmy Volkswagen Group Polska Sp. z o.o. z siedzibą w Poznaniu (dalej: Skarżony)

postanawia uznać, że przedmiotowa reklama narusza normy art. 2 ust.1, art. 8, art. 10 ust. 1a) i b) i art. 14 Kodeksu Etyki Reklamy.

2. Zespół Orzekający ustalił, co następuje:

Do Komisji Etyki Reklamy wpłynęła skarga o sygn. K/143/16.

Przedmiotem skargi była reklama internetowa produktu marki Seat Leon.

Skarżący w prawidłowo złożonej skardze podniósł, iż:

„Na stronach internetowych pojawiają się reklamy samochodowe. Niektóre marki podają ceny np. od 36 699 zł netto lub od 749 zł netto/mc. Seat proponuje model Leon przygotowany dla firm od 387 zł netto. W załączniku 1 znajduje się pismo, które skierowałem od przedstawiciela Seata wraz ze zdjęciami tych reklam. Chciałem skorzystać z tej promocji i kupić dla mojej firmy 2 takie najprostsze modele w podane cenie 387 zł. Rozumiem, że za odpowiednią dopłatą zmienić wyposażenie dodatkowe. W załączniku 2 znajduję się pismo, które dostałem w odpowiedzi.

Seat powołuje się na art 71 KC, że reklama skierowana do ogółu nie jest ofertą.

Jednak kolejne reklamy (załącznik 3) zostały pozbawione tego zapisu, co sugeruje, że firma wie, że popełniła błąd.
Proszę o przejrzenie się sprawie. Uważam, że Seat powinien mi sprzedać te 2 modele w podanej przez siebie reklamie. Ewidentnie wprowadzają klientów w błąd.
Jeżeli jednak, ich działania były zgodne z prawem i nie mogę domagać się sprzedaży tych 2 modeli to proszę o krótkie wyjaśnienie jednej kwestii.
Prowadzę działalność w zakresie pośrednictwa kredytowego. Jeżeli w gazecie lub internecie zamieszczę reklamę, np. bezzwrotne kredyty, kredyt bez odsetek itp., pomimo wiedzy, ze takich ofert w banku nie ma, to będę zwolniony z odpowiedzialności, gdyby któryś z potencjalnych klientów domagał się takiego kredytu?" - pisownia oryginalna.

W czasie posiedzenia skargę przedstawiał i popierał arbiter-referent.

Arbiter-referent wniósł o uznanie reklamy za sprzeczną z dobrymi obyczajami (art. 2 ust. 1 Kodeksu Etyki Reklamy) oraz zarzucił, że reklama nie była prowadzona w poczuciu odpowiedzialności społecznej oraz zgodnie z zasadami uczciwej konkurencji.
Wniósł również o uznanie reklamy za sprzeczną z art. 8, w myśl którego reklama nie może nadużywać zaufania odbiorcy, ani też wykorzystywać jego braku doświadczenia lub wiedzy.
Wniósł także o uznanie reklamy za sprzeczną z art. 10 ust. 1 a) i b) Kodeksu Etyki Reklamy, w myśl którego „reklamy nie mogą wprowadzać w błąd jej odbiorców, w szczególności w odniesieniu do:
a) istotnych cech, w tym właściwości, składu, metody, daty produkcji, przydatności, ilości, pochodzenia (w tym geograficznego) reklamowanego produktu;".
b) wartości produktu i jego rzeczywistej ceny oraz warunków płatności, w szczególności takich jak sprzedaż ratalna, leasing, sprzedaż na kredyt, sprzedaż okazyjna;
Ponadto wniósł o uznanie reklamy za niezgodną z art. 14 Kodeksu Etyki Reklamy, w myśl którego „przedstawienie w reklamie warunków sprzedaży ratalnej, sprzedaży na kredyt lub innych form kredytu konsumenckiego musi być dokonane w taki sposób, by nie rodziła wątpliwości rzeczywista końcowa cena reklamowanego produktu, a także kwota płacona gotówką, wysokość zaliczki, wysokość oprocentowania, terminy spłat rat kredytu oraz inne warunki związane z tą formą sprzedaży.".

Skarżony nie uczestniczył w posiedzeniu.

Skarżony złożył pisemną odpowiedź na skargę o następującej treści:
„Szanowni Państwo, odpowiadając na Państwa pismo z dnia 30 stycznia 2017 r. w sprawie wniesienia skargi konsumenckiej na reklamę samochodu marki SEAT Leon publikowaną przez Volkswagen Group Polska Sp. z o.o. (dalej: „VGP"), przedstawiamy następujące wyjaśnienia.

Na wstępie pragniemy zauważyć, iż z naszej wiedzy wynika, że skarga konsumencka została wniesiona przez Pana (...), który dnia 3 listopada 2016 r. skierował zapytanie dotyczące reklamy samochodu marki SEAT Leon do Biura Obsługi Klienta VGP. Niezwłocznie tj. dnia 14 listopada 2016 r. VGP udzieliło wyczerpującej odpowiedzi wskazując, że nie prowadzi sprzedaży do klienta ostatecznego i w przypadku zainteresowania samochodami marki SEAT zaprasza do skontaktowania się z dowolnym dealerem SEAT, który z pewnością przedstawi szczegóły dotyczące oferty przygotowanej dla klientów prowadzących działalność gospodarczą. Co więcej, w skierowanej do Państwa skardze Pan (...) sam przyznaje, że prowadzi działalność gospodarczą w zakresie pośrednictwa kredytowego. W związku z tym skarżący nie mógł zostać wprowadzony w błąd w odniesieniu do istotnych cech reklamowanego produktu, ponieważ jako osoba zajmująca się w sposób profesjonalny tego typu usługami doskonale zdaje sobie sprawę z możliwych warunków finansowania sprzedaży.

Ustosunkowując się do treści pierwszego z przytoczonych przez Państwa w piśmie z dnia 30 stycznia 2017 r. postanowień Kodeksu Etyki Reklamy (art. 2) pragniemy zauważyć, że reklama umieszczona na banerach widocznych na wybranych stronach internetowych, skierowana była jedynie do przedsiębiorców, co bezpośrednio wynikało z treści wskazanej w reklamie strony internatowej dostępnej pod adresem: http://www.seat-auto.pl/seat-for-business/seat-for- business.html Zatem skoro odbiorcami przedmiotowej reklamy są przedsiębiorcy, trudno uznać za uzasadnione, że reklama samochodu marki SEAT Leon nadużywała ich zaufania lub też wykorzystywała brak wiedzy lub doświadczenia, ponieważ osoby prowadzące działalność gospodarczą wyróżniają się z pewnością większą wiedzą i doświadczeniem życiowym niż konsumenci.

Odnosząc się do postanowienia Kodeksu Etyki Reklamy zawartego w art. 14, wskazujemy, że reklama samochodu marki SEAT Leon umieszczona na banerach, przedstawiająca jedynie kwotę w wysokości 387 zł netto, dotyczyła miesięcznej raty leasingu oferowanego dla klientów prowadzących działalność gospodarczą. Po kliknięciu na umieszczony na przedmiotowym banerze komunikat „Sprawdź" każdy potencjalny klient był przekierowany na stronę internetową http //www.seat-auto.pi/seał-for-business/seat-for-business.html. pod którą umieszczono szczegółowe informacje m.in. o warunkach finansowania zakupu samochodu za pomocą leasingu, wysokości miesięcznych rat leasingu oraz terminów wpłat rat leasingu. Zatem pomimo to, że prezentowany baner wskazywał błędna kwotę nie informując potencjalnych klientów wprost, iż reklama dotyczy jedynie miesięcznej raty leasingu, to już strona internetowa bezpośrednio połączona z banerem w sposób wyczerpujący informowała o całkowitej cenie samochodu oraz. wysokości miesięcznej raty, w zależności od wyboru sposobu finansowania

Jednocześnie pragniemy podkreślić, że reklama była opublikowana w postaci przedstawionej przez skarżącego pod wypływem błędu, ponieważ pierwotny projekt reklamy zawierał kwotę w wysokości 387 zł netto wraz z odnośnikiem „miesięcznie". W związku z tym, reklama w tym kształcie była prezentowana na stronach internetowych jedynie przez kilka godzin, ponieważ niezwłocznie po zauważeniu umieszczenia jej nieprawidłowej wersji przez osoby odpowiedzialne za jej opublikowanie, wersja reklamy została zmieniona tak, aby spełniała wszystkie wymogi nakazane przez przepisy prawa, w tym w szczególności przez ustawę z dnia 23 sierpnia 2007 r. o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym. O chwilowej publikacji reklamy w tym kształcie świadczy również fakt. że pismo skarżącego było jedynym przypadkiem zwrócenia uwagi na prezentowanie przedmiotowej reklamy w sieci Internet, skierowanym do Biura Obsługi Klienta VGP.

Mając na uwadze powyższe. Wyrażamy nadzieję, że szczegółowe wyjaśnienia dotyczące omyłkowej publikacji reklamy samochodu marki Seat Leon w kształcie przesłanym przez Skarżącego, spotkają się z Państwa zrozumieniem i nie spowodują uznania przedmiotowej reklamy za sprzeczną z przytoczonymi postanowieniami Kodeksu Etyki Reklamy. Jeszcze raz pragniemy podkreślić, że reklama informująca o nieprawidłowej cenie samochodu była prezentowana na banerach jedynie przez klika godzin. Co więcej, VGP samodzielnie zauważył swój błąd, a następnie w sposób niezwłoczny podjął działania skutkujące zmianą treści reklamy, tak aby była ona zgodna z przepisami prawa , a także spełniała przytoczone przez Państwa w piśmie z dnia 30 stycznia 2017 r. postanowienia Kodeksu Etyki Reklamy,

W związku z powyższym, w naszej opinii nie doszło w omawianym przypadku do naruszenia przytoczonych przez Państwa postanowień Kodeksu Etyki Reklamy.

W naszej dalszej działalności marketingowej, będziemy również zwracali większą uwagę nie tylko na zgodność kreowanych przez VGP materiałów reklamowych z powszechnie obowiązującymi przepisami prawa, ale również z potoczonymi przez Państwa postanowieniami Kodeksu Etyki Reklamy, tak aby nie doprowadzić do sytuacji wprowadzania naszych potencjalnych klientów w błąd." – pisownia oryginalna

3. Zespół Orzekający zważył co następuje:

Zespół Orzekający uznał, że przedmiotowa reklama narusza normy art. 2 ust. 1, art. 8 i art. 10 ust. 1 a) i b) oraz art. 14 Kodeksu Etyki Reklamy.

Zespół Orzekający uznał, że reklama zawiera informacje które mogą wprowadzać odbiorców w błąd i nadużywać ich zaufania lub wiedzy.

Zespół Orzekający zwrócił również uwagę, że reklama wskazując błędną kwotę nie była powadzona w poczuciu odpowiedzialności społecznej. Reklama informowała o nieprawidłowej cenie samochodu, dlatego Zespół Orzekający uznał, że przekaz narusza art. 10 ust. 1 b) i art. 14 Kodeksu Etyki Reklamy

W związku z powyższym, na podstawie pkt 37 ust. 1) lit c) Regulaminu Rozpatrywania Skarg Zespół Orzekający orzekł jak w pkt 1 uchwały.

Zgodnie z pkt.50 Regulaminu Rozpatrywania Skarg z dnia 4 listopada 2014 r., Stronom przysługuje prawo do odwołania się od uchwały Zespołu Orzekającego w terminie 10 dni od daty doręczenia uchwały. Podstawę odwołania mogą stanowić wyłącznie nowe fakty i dowody, nieznane zainteresowanej stronie w dacie podjęcia przez Zespół Orzekający uchwały

Uchwała Nr ZO 22/17
z dnia 6 kwietnia 2017 roku
Zespołu Orzekającego
w sprawie sygn. Akt: K/119/16

1. Zespół Orzekający Komisji Etyki Reklamy, działającej przy Związku Stowarzyszeń Rada Reklamy, w składzie:

1) Wojciech Piwocki – przewodniczący,
2) Barbara Król – członek,
3) Tomasz Michalik – członek,

na posiedzeniu w dniu 6 kwietnia 2017 roku, po rozpatrzeniu skargi o sygnaturze akt K/119/16 złożonej, na podstawie pkt. 7 Regulaminu Rozpatrywania Skarg, przez konsumenta (bliższe dane w aktach sprawy), (dalej: Skarżący), przeciwko reklamie internetowej firmy "RADZIOWI" Sp. z o.o.. z siedzibą w Brzozowie (dalej: Skarżony)

postanawia oddalić skargę.

2. Zespół Orzekający ustalił, co następuje:

Do Komisji Etyki Reklamy wpłynęła skarga o sygn. K/119/16.
Przedmiotem skargi była reklama internetowa sklepu internetowego cosdlazdrowia.pl.

Skarżąca w prawidłowo złożonej skardze podniosła, iż:

„Codziennie rano wita mnie radosne zawiadomienie „wybraliśmy dla Ciebie najlepsze produkty" od sklepu cosdlazdrowia.pl i nie jest to mail, który można usunąć, ale nieusuwalna reklama, Nic nie dały moje wielokrotne prośby skierowane do tej firmy - cztery razy pisałam , że nie chcę żadnych maili , ani reklam , wypisałam się z newlettera , zlikwidowałam konto - bez skutku. Pierwszy raz spotykam się z takimi skandalicznymi praktykami .". - pisownia oryginalna.

W czasie posiedzenia skargę przedstawiał i popierał arbiter-referent.

Arbiter-referent wniósł o uznanie reklamy za sprzeczną z dobrymi obyczajami (art. 2 ust. 1 Kodeksu Etyki Reklamy) oraz zarzucił, że reklama nie była prowadzona w poczuciu odpowiedzialności społecznej oraz zgodnie z zasadami uczciwej konkurencji.
Wniósł również o uznanie reklamy za niezgodną z art. 47 ust. 1 Kodeksu Etyki Reklamy,
w myśl którego „Składanie ofert w ramach marketingu bezpośredniego musi być prowadzone z poszanowaniem prywatności beneficjenta.".

Skarżony nie uczestniczył w posiedzeniu.
Skarżony złożył pisemną odpowiedź na skargę.

„W związku z otrzymaniem skargi numer: Skarga k/119/16 odpowiadam na postawione zarzuty:

1. Każdy z naszych użytkowników może się wypisać z mailingu poprzez rezygnację (kliknięcie w stopce emaila rezygnuje z newslettera) i już wiadomości nie będzie otrzymywał.
2. Cytuję "Nie jest to email, który można usunąć ale nieusuwalna reklama" . Jak pisze osoba ma to w skrzynce nie wiem co to jest ale my takich rzeczy nie wysyłamy, tylko emaile które można usunąć w normalny sposób jak usuwa się emaila, jeśli podany użytkownik wypisał się z newslettera to takich emaili nie dostaje.
3. Jeśli klient do nas pisał w tej sprawie to emaila na pewno usunęliśmy ciężko mi powiedzieć kto to bo nie mam danych osoby która nas oskarża. Wręcz stwierdzenie, że nie został usunięty jest kłamstwem.
4. Cytuję: "Codziennie rano wita mnie powitanie" - nie wysyłamy codziennie emaili, więc to niemożliwe.

W razie pytań proszę o kontakt." – pisownia oryginalna

3. Zespół Orzekający zważył co następuje:

Zespół Orzekający nie dopatrzył się w przedmiotowej reklamie naruszenia norm Kodeksu zarzucanych przez Skarżącego.

W opinii Zespołu Orzekającego przedmiotowa reklama nie zawiera treści naruszających dobre obyczaje. Zespół Orzekający zwrócił uwagę, że reklamy na skrzynce pocztowej onet.poczta wyświetlają się zgodnie z regulaminem operatora skrzynki.

W związku z powyższym, na podstawie pkt 37 ust. 1) lit b) Regulaminu Rozpatrywania Skarg Zespół Orzekający orzekł jak w pkt 1 uchwały.

Zgodnie z pkt.50 Regulaminu Rozpatrywania Skarg z dnia 4 listopada 2014 r., Stronom przysługuje prawo do odwołania się od uchwały Zespołu Orzekającego w terminie 10 dni od daty doręczenia uchwały. Podstawę odwołania mogą stanowić wyłącznie nowe fakty i dowody, nieznane zainteresowanej stronie w dacie podjęcia przez Zespół Orzekający uchwały.

Uchwała Nr ZO 21/17
z dnia 6 kwietnia 2017 roku
Zespołu Orzekającego
w sprawie sygn. Akt: K/127/16

1. Zespół Orzekający Komisji Etyki Reklamy, działającej przy Związku Stowarzyszeń Rada Reklamy, w składzie:

1) Wojciech Piwocki – przewodniczący,
2) Barbara Król – członek,
3) Tomasz Michalik – członek,

na posiedzeniu w dniu 6 kwietnia 2017 roku, po rozpatrzeniu skargi o sygnaturze akt K/127/16 złożonej, na podstawie pkt. 7 Regulaminu Rozpatrywania Skarg, przez konsumenta (bliższe dane w aktach sprawy), (dalej: Skarżący), przeciwko reklamie internetowej firmy P4 sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie (dalej: Skarżony)

postanawia oddalić skargę.

2. Zespół Orzekający ustalił, co następuje:

Do Komisji Etyki Reklamy wpłynęła skarga o sygn. K/127/16.
Przedmiotem skargi była reklama internetowa usług telekomunikacyjnych.

„Oferta do samego końca procesu zamówienia nie informuje w żaden sposób, że rzekomy "Internet bez limitu Gb" w rzeczywistości jest limitowany do 100Gb miesięcznie, po czym prędkość internetu drastycznie spada, co w połączeniu z wątpliwym zasięgiem niemal uniemożliwia korzystanie z niego. Jest ogromna różnica między "nielimitowanym" a limitowanym do 100Gb. Przy obecnym stopniu zaawansowania technologii wykorzystanie w obrębie jednego mieszkania 100Gb naprawdę nie jest trudne. W moim przypadku jest to szczególnie istotne, gdyż pracuję w internecie. Świadomość takich ograniczeń "nielimitowanego internetu" z pewnością zmieniłaby moją decyzję o zakupie. Czuję się oszukany przez firmę P4." - pisownia oryginalna.

W czasie posiedzenia skargę przedstawiał i popierał arbiter-referent.
Arbiter-referent wniósł o uznanie reklamy za sprzeczną z art. 8, w myśl którego reklama nie może nadużywać zaufania odbiorcy, ani też wykorzystywać jego braku doświadczenia lub wiedzy.
Wniósł także o uznanie reklamy za sprzeczną z art. 10 ust. 1 a) Kodeksu Etyki Reklamy, w myśl którego „reklamy nie mogą wprowadzać w błąd jej odbiorców, w szczególności w odniesieniu do:
a) istotnych cech, w tym właściwości, składu, metody, daty produkcji, przydatności, ilości, pochodzenia (w tym geograficznego) reklamowanego produktu;".

Skarżony uczestniczył w posiedzeniu.
Skarżony złożył pisemną odpowiedź na skargę.

„Działając w imieniu spółki pod firmą P4 Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie (zwanej też dalej „P4" lub „Spółką"), na podstawie załączonego pełnomocnictwa, w związku z treścią pisma z dnia 10 stycznia 2017 r., wnoszę o:
- oddalenie skargi z uwagi na brak naruszenia Kodeksu Etyki Reklamy;
przesłuchanie w charakterze świadka Pana Maksyma Kani na okoliczności związane z przedmiotową promocją.
UZASADNIENIE
Reklama Spółki jest prawdziwa - abonent ma możliwość nielimitowanego korzystania z transmisji danych. Zgodnie z regulaminem liczba jednostek transmisji danych nie jest limitowana i stwierdzenie „bez limitu GB" nie jest fałszywe. Brak limitu dotyczy liczby GB, nie braku limitu prędkości.
Szczegółowe zasady dotyczące korzystania z internetu opisuje poniższy fragment regulaminu Oferty Promocyjnej „Regulamin oferty promocyjnej PLAY internet bez limitu GB z TV"-
VI. Usługa „Internet bez limitu GB na czas nieokreślony"
5. Operator dokłada wszelkich możliwych starań w celu zapewnienia jak najlepszej jakości połączenia transmisji danych dla klientów P4. Przez jakość rozumie się tu stabilność połączenia z siecią, prędkość transmisji wysyłania i pobierania danych. W związku z tym po przekroczeniu przez Abonenta 100 GB transmisji danych w pełnym Okresie Rozliczeniowym szacunkowa prędkość maksymalna transmisji danych ulega obniżeniu do końca tego okresu i wynosi 1Mb/s w przypadku danych pobieranych, oraz 384 kb/s w przypadku danych wysyłanych.
Każdy rozważny klient przed zawarciem umowy powinien zapoznać się z tym dokumentem, który nie tylko jest elementem umowy (jest doręczany klientowi wraz z formularzem umowy), lecz jest również dostępny w ramach koszyka zakupowego, a także dostarczany klientowi mailem).
Dowód:
- zrzuty ze strony play.pl
Skarżący posługuje się istotną przesadą wskazując na „drastyczne" ograniczenie prędkości internetu po wykorzystaniu 100 GB. Prędkość pobierania 1 Mb/s pozwala na
korzystanie z większości funkcjonalności internetu, w tym oglądanie filmów wideo w jakości DVD.
Ze skargi wynika zresztą również niezadowolenie skarżącego z zasięgu, co zapewne wpływa na poziom przesady skargi.
Limit 100 GB jest wystarczający praktycznie dla każdego standardowego internauty. Zdecydowana większość abonentów Spółki nie zbliża się nawet do limitu 100 GB. Zapis regulaminowy stanowi typowe postanowienie z gatunku fair usage policy, które ma na celu zapobieżenie sytuacjom, w których bardzo aktywne korzystanie z sieci przez niektórych abonentów może powodować jej obciążenie, a w rezultacie utrudniać korzystanie z usług innym abonentom. Internet mobilny w nierozerwalny sposób wiąże się z ograniczeniami przepustowości łącza i duża liczba przesyłanych danych przekłada się na możliwości techniczne zapewnienia abonentom określonej jakości transmisji danych.
Trzeba tutaj mieć na uwadze fakt, że skarżący „pracuje w internecie", z czym może wiązać się przesyłanie bardzo dużych plików graficznych - a wybrał standardową ofertę P4 dedykowaną dla konsumentów, nie zaś ofertę dla przedsiębiorców!
Przy okazji wskazujemy, że nieliczne osoby, które przekraczają 100 GB w okresie rozliczeniowym, potrafią wykorzystać kilkadziesiąt i więcej gigabajtów ponad próg 100 GB.
Z uwagi na powyższe, wnoszę jak na wstępie." – pisownia oryginalna

3. Zespół Orzekający zważył co następuje:

Zespół Orzekający nie dopatrzył się w przedmiotowej reklamie naruszenia norm Kodeksu zarzucanych przez Skarżącego.

W opinii Zespołu Orzekającego przedmiotowa reklama nie zawiera treści wprowadzających w błąd lub nadużywających zaufanie odbiorców, ponieważ informacja „bez limitu GB przez cała umowę" była prawdziwa – oznacza to, że nie ma ograniczeń w ilości ściąganych danych (liczby GB), a nie braku limitu prędkości.

W związku z powyższym, na podstawie pkt 37 ust. 1) lit b) Regulaminu Rozpatrywania Skarg Zespół Orzekający orzekł jak w pkt 1 uchwały.

Zgodnie z pkt.50 Regulaminu Rozpatrywania Skarg z dnia 4 listopada 2014r., Stronom przysługuje prawo do odwołania się od uchwały Zespołu Orzekającego w terminie 10 dni od daty doręczenia uchwały. Podstawę odwołania mogą stanowić wyłącznie nowe fakty i dowody, nieznane zainteresowanej stronie w dacie podjęcia przez Zespół Orzekający uchwały.

Uchwała Nr ZO 20/17
z dnia 6 kwietnia 2017 roku
Zespołu Orzekającego
w sprawie sygn. Akt: K/132/16

1. Zespół Orzekający Komisji Etyki Reklamy, działającej przy Związku Stowarzyszeń Rada Reklamy, w składzie:

1) Wojciech Piwocki – przewodniczący,
2) Barbara Król – członek,
3) Tomasz Michalik – członek,

na posiedzeniu w dniu 6 kwietnia 2017 roku, po rozpatrzeniu skargi o sygnaturze akt K/132/16 złożonej, na podstawie pkt. 7 Regulaminu Rozpatrywania Skarg, przez konsumenta (bliższe dane w aktach sprawy), (dalej: Skarżący), przeciwko reklamie zewnętrznej firmy Medical Clinic Podhale z siedzibą w Waksmund (dalej: Skarżony)

postanawia oddalić skargę.

2. Zespół Orzekający ustalił, co następuje:

Do Komisji Etyki Reklamy wpłynęła skarga o sygn. K/132/16.
Przedmiotem skargi była reklama zewnętrzna usług medycznych w postaci chirurgii plastycznej świadczonych przez Medical Clinic Podhale.

Skarżąca w prawidłowo złożonej skardze podniosła, iż:
„Reklama zewnętrzna - bilbord. Ukazuje nagie ciało kobiety z wyraźnie zaznaczonymi piersiami i sutkami i rysującego na nim znaki mężczyznę - lekarza. W tej samej formie ukazuje się na stronie internetowej Medical Clinic Podhale. Przesyłam zdjęcie ze strony internetowej, na bilbordzie kobieta stoi i widoczne jest jej całe ciało.
Reklama ma wymowę wyraźnie seksualną: nagie ciało, wyraźne piersi. Jest dyskryminująca zwg. na płeć - kobieta jest naga, klęczy przy niej "korygujący" jej ciało mężczyzna. Reklama usytuowana na bardzo uczęszczanej trasie - gdzie może być widziana przez osoby niepełnoletnie. Uprzedmiotawia (ciało) kobiety. Jest widoczna tak na bilbordach - na trasie Zakopane- Kraków, Nowy Targ - Czarny Dunajec jak na stronie internetowej http://medicalclinic.pl/ (przewija się w pasku). Nagość nie jest bezpośrednio uzasadniona typem usługi, służy jedynie przyciągnięciu uwagi." - pisownia oryginalna.
W czasie posiedzenia skargę przedstawiał i popierał arbiter-referent.

Arbiter-referent wniósł o uznanie reklamy za sprzeczną z dobrymi obyczajami (art. 2 ust. 1 Kodeksu Etyki Reklamy) oraz zarzucił, że reklama nie była prowadzona w poczuciu odpowiedzialności społecznej oraz zgodnie z zasadami uczciwej konkurencji.

Wniósł również o uznanie reklamy za niezgodną z art. 4 Kodeksu Etyki Reklamy, w myśl którego „reklamy nie mogą zawierać elementów, które zawierają treści dyskryminujące, w szczególności ze względu na rasę, przekonania religijne, płeć lub narodowość.".

Wniósł także o uznanie reklamy za sprzeczną z art. 25 Kodeksu Etyki Reklamy, zgodnie z którym „reklamy skierowane do dzieci lub młodzieży muszą uwzględniać stopień ich rozwoju oraz nie mogą zagrażać ich fizycznemu, psychicznemu lub moralnemu dalszemu rozwojowi.".

Ponadto, arbiter-referent poinformował, że zgodnie z art. 32 Kodeksu Etyki Reklamy „przepisy zawarte w art. 22-31 stosuje się odpowiednio również do reklam, które nie są bezpośrednio skierowane do dzieci, jednak dzieci są ich odbiorcami ze względu na formę oraz miejsce i sposób prezentowania reklam. Dotyczy to w szczególności reklam emitowanych w telewizji w sąsiedztwie audycji dla dzieci, reklam wyświetlanych w kinach przed seansami filmów dla dzieci oraz reklamy zewnętrznej".

Skarżony nie uczestniczył w posiedzeniu.
Skarżony złożył pisemną odpowiedź na skargę.

„W odpowiedzi na Państwa prośbę o ustosunkowanie się do Państwa pisma z dnia 10 stycznia 2017 r. oznaczonego Państwa sygnaturą akt K/132/16, przedstawiamy poniżej kilka informacji, które – mamy nadzieję – przyczynią się do wyjaśnienia nieporozumienia, które zdaje się wynikać z Państwa pisma.

W pierwszej kolejności uprzejmie informujemy, że nie reklamujemy działalności prowadzonej przez Medical Clinic Podhale i nie stosujemy w swej działalności reklam. Przesłany przez Państwa wydruk fotografii również nie przedstawia reklamy Medical Clinic Podhale.

Bilbordy informujące o Medical Clinic Podhale oraz treści zamieszczanie na naszej stronie internetowej nie są reklamą, ale zawierają dostępną publicznie, obligatoryjną informację o zakresie i rodzajach świadczeń zdrowotnych udzielanych przez Medical Clinic Podhale. W przypadku wskazanym przez Państwa dotyczy to wykonywanych przez naszą Klinikę świadczeń zdrowotnych z zakresu chirurgii plastycznej, dotyczących w tym przypadku świadczeń zdrowotnych chirurgicznej korekcji piersi.

Podkreślić należy, że do prezentowania takich informacji jesteśmy prawnie zobowiązani na podstawie przepisu art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej, który stanowi, że podmiot wykonujący działalność leczniczą podaje do wiadomości publicznej informacje o zakresie i rodzajach udzielanych świadczeń zdrowotnych. Treść i forma tych informacji nie mogą mieć cech reklamy. Wskazać należy, że podejmowane przez nas działania stanowią wykonanie przepisów prawa, 1a ewentualne zaniechanie takich działań stanowiłoby naruszenie wyżej wskazanego art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej.

Zauważyć należy, że przepisy prawa nie określają form, w jakich te informacje mają być prezentowane, nie określają też tego, jakie formy są zakazane. Oznacza to, że obligatoryjne informacje o zakresie i rodzaju świadczeń zdrowotnych mogą być podawane do publicznej wiadomości także za pomocą bilbordów i stron internetowych, które są publicznie dostępne.

Takie formy prezentowania informacji o zakresie i rodzajach świadczeń są powszechnie stosowane przez wiele podmiotów leczniczych, w wielu miejscach. Nie jest to traktowane, jako naruszenie prawa ani jakichkolwiek standardów.
Podkreślam, że nasze bilbordy i strona internetowa informują o świadczeniach, które faktycznie udzielamy. Nie jest to promocja naszej placówki, ale informacja o udzielanych świadczeniach. Publikowane przez nas informacje nie mają cech reklamy. Nigdzie nie ma mowy o cenach, promocjach, rabatach, gwarancjach, skuteczności, nie ma też nakłaniania do korzystania z naszych usług, ani też nie ma polecania nas przez celebrytów. Nasze bilbordy zawierają tylko obiektywną informację, którą na podstawie przepisów prawa jesteśmy zobowiązani podawać do publicznej wiadomości.
Na marginesie zauważam, że z powyższych względów, przedmiotowa informacja o rodzajach i zakresach świadczeń zdrowotnych udzielanych przez Medical Clinic Podhale nie może być potraktowane za reklamę także w rozumieniu art. 3 lit. a wskazywanego w Państwa piśmie, określonego przez Państwa Stowarzyszenie dokumentu pt. „Kodeks Etyki Reklamy". Jest tak przede wszystkim z tego względu, że przedmiotowa informacja o zakresach i rodzajach działalności leczniczej naszej Kliniki nie ma na celu zwiększenia zbytu ani promocji naszych usług, nie stanowi też jakiejkolwiek oferty. Jest ona natomiast wyłącznie informacją o zakresie i rodzajach udzielanych świadczeń zdrowotnych, która - jak sami Państwo określili w swym dokumencie pt. „Kodeks Etyki Reklamy" – jest wyłączona z zakresu podawanej przez Państwa definicji reklamy, jako przekaz publiczny wymagany obowiązującymi przepisami prawa.

W nawiązaniu do załączonego do Państwa pisma wydruku skargi, naszym zdaniem jego treść jest całkowicie niezasadna, oraz absolutnie oderwana od stanu faktycznego, która jednocześnie formułuje absurdalne interpretacje przedmiotowej informacji o zakresie i rodzajach świadczeń zdrowotnych, całkowicie sprzeczne z rzeczywistą treścią tej informacji. Wysuwanie twierdzeń wyrażonych w tej „skardze" w naszej opinii świadczyć może jedynie o przyjętej wcześniej tezie, której nieudaną próbę uzasadnienia podjęto w treści tej „skargi". (...)

3. Zespół Orzekający zważył co następuje:

Zespół Orzekający nie dopatrzył się w przedmiotowej reklamie naruszenia norm Kodeksu zarzucanych przez Skarżącą.

W opinii Zespołu Orzekającego przedmiotowa reklama nie zawiera treści sprzecznych z dobrymi obyczajami ani treści dyskryminujących kobiety.

Zespół Orzekający nie dopatrzył się również w reklamie treści zagrażających fizycznemu, psychicznemu lub moralnemu rozwojowi dzieci lub młodzieży.

W związku z powyższym, na podstawie pkt 37 ust. 1) lit b) Regulaminu Rozpatrywania Skarg Zespół Orzekający orzekł jak w pkt 1 uchwały.

Zgodnie z pkt.50 Regulaminu Rozpatrywania Skarg z dnia 4 listopada 2014r., Stronom przysługuje prawo do odwołania się od uchwały Zespołu Orzekającego w terminie 10 dni od daty doręczenia uchwały. Podstawę odwołania mogą stanowić wyłącznie nowe fakty i dowody, nieznane zainteresowanej stronie w dacie podjęcia przez Zespół Orzekający uchwały.

Uchwała Nr ZO 19/17
z dnia 6 kwietnia 2017 roku
Zespołu Odwoławczego
w sprawie rozpatrzenia Odwołania od uchwały nr ZO 07/17
dotyczącej skargi o sygnaturze akt K/120/16

1. Zespół Odwoławczy Komisji Etyki Reklamy, działającej przy Związku Stowarzyszeń
Rada Reklamy, w składzie:

1) Wojciech Piwocki – przewodniczący,
2) Barbara Król – członek,
3) Tomasz Michalik – członek,

na posiedzeniu w dniu 6 kwietnia 2017 roku, po rozpatrzeniu Odwołania od uchwały z dnia 24 stycznia 2017 roku nr ZO 07/17 dotyczącej skargi o sygnaturze akt K/120/16, złożonego na podstawie pkt. 50 Regulaminu Rozpatrywania Skarg przez Skarżonego (bliższe dane w aktach sprawy)

postanawia

uwzględnić Odwołanie w części.

2. Zespół Odwoławczy ustalił, co następuje:

Do Komisji Etyki Reklamy wpłynęło Odwołanie Skarżonego od uchwały nr ZO 07/17 dotyczące skargi o sygnaturze akt K/120/16.

Zespół Odwoławczy uznał, że przedstawiony materiał spełnia przesłanki określone w pkt. 50 Regulaminu rozpatrywania skarg z dnia 4 listopada 2014r., zgodnie z którym podstawę odwołania mogą stanowić wyłącznie nowe fakty i dowody, nieznane zainteresowanej stronie w dacie podjęcia przez Zespół Orzekający uchwały, o której mowa w pkt. 37.

3. Zespół Odwoławczy zważył co następuje:

Rozpatrując przedstawione Odwołanie, Zespół Odwoławczy stwierdził, że pojawiła się nowa okoliczność mająca znamiona nowych faktów i dowodów w rozumieniu powołanego w pkt. 1. powyżej postanowienia Regulaminu rozpatrywania skarg.

W świetle przedstawionych przez Skarżonego nowych faktów i dowodów dotyczących przeprowadzonych badań, Zespół Odwoławczy uznał, że Skarżony przedłożył Zespołowi Orzekającemu wyniki badań Instytutu GfK i w tym zakresie oddalił skargę.

W pozostałym zakresie Zespół Odwoławczy uznał, że reklama narusza normy art. 2 ust. 1, art. 10 ust. 1 a) i art. 10 ust. 2 Kodeksu Etyki Reklamy. Zespół Odwoławczy podzielił stanowisko Zespołu Orzekającego uznając, że reklama zawiera zbyt daleko idące hasło „WIĘKSZOŚĆ POLAKÓW UZNAŁA", które może wprowadzać odbiorców w błąd, ponieważ nie można jednoznacznie stwierdzić, że wyniki badania z zastosowaniem doboru kwotowego odzwierciedlają preferencje całej populacji Polaków.

W związku z powyższym, na podstawie pkt. 54 b) Regulaminu Rozpatrywania Skarg Zespół Odwoławczy orzekł jak w pkt. 1 uchwały.

Uchwała Nr ZO 18/17 z dnia 6 kwietnia 2017 roku
Zespołu Orzekającego w sprawie sygn. Akt: K/137/16

1.Zespół Orzekający Komisji Etyki Reklamy, działającej przy Związku Stowarzyszeń Rada Reklamy, w składzie:

1)Wojciech Piwocki – przewodniczący,
2)Barbara Król – członek,
3)Tomasz Michalik – członek,

na posiedzeniu w dniu 6 kwietnia 2017 roku, po rozpatrzeniu skargi o sygnaturze akt K/137/16 złożonej, na podstawie pkt. 7 Regulaminu Rozpatrywania Skarg, przez konsumenta (bliższe dane w aktach sprawy), (dalej: Skarżący), przeciwko reklamie telewizyjnej firmy Grupa Żywiec S.A. z siedzibą w Żywcu (dalej: Skarżony)

postanawia oddalić skargę.

2.Zespół Orzekający ustalił, co następuje:

Do Komisji Etyki Reklamy wpłynęła skarga o sygn. K/137/16.
Przedmiotem skargi była reklama telewizyjna produktu Warka Jasne Pełne.
Skarżąca w prawidłowo złożonej skardze podniosła, iż:
„Reklama przedstawia idealny świat na Planecie Warka, w którym mężczyznom nikt nie przeszkadza w piciu piwa i oglądaniu meczów. W ostatniej scenie przedstawione są dwie "policjantki", które oferują pomoc mężczyznom. Obie panie ubrane są niczym bohaterki filmów porno, a ich gestykulacja nie pozostawia złudzeń, co do charakteru tej pomocy.
Treść skargi: Opisana reklama w moim odczuciu narusza Art. 4. Kodeksu Etyki Reklamy, tzn. zawiera treści dyskryminujące ze względu na płeć. W ostatniej scenie kobiety przedstawione są jako gadżety, służące jedynie męskiej rozrywce. Reklama sugeruje, że ich jedyną wartością jest atrakcyjność fizyczna, seksualna dostępność oraz uległość wobec męskich fantazji.

Dodatkowo krzywdzący jest fakt, że wykorzystano do tego wizerunek policjantek, których praca (społecznie ważna oraz wymagającą fizycznie i psychicznie) zostaje zbanalizowana i zseksualizowana. Powielanie tego rodzaju stereotypów w dłuższej perspektywie prowadzi do pogardliwej oceny pracy kobiet oraz kreuje wzorce zachowań, w których kobieta jest jedynie obiektem seksualnym." - pisownia oryginalna.
W czasie posiedzenia skargę przedstawiał i popierał arbiter-referent.
Arbiter-referent wniósł o uznanie reklamy za sprzeczną z dobrymi obyczajami (art. 2 ust. 1 Kodeksu Etyki Reklamy) oraz zarzucił, że reklama nie była prowadzona w poczuciu odpowiedzialności społecznej oraz zgodnie z zasadami uczciwej konkurencji.
Wniósł również o uznanie reklamy za niezgodną z art. 4 Kodeksu Etyki Reklamy, w myśl którego „reklamy nie mogą zawierać elementów, które zawierają treści dyskryminujące, w szczególności ze względu na rasę, przekonania religijne, płeć lub narodowość.".

Skarżony nie uczestniczył w posiedzeniu.

Skarżony złożył pisemną odpowiedź na skargę.

„w odpowiedzi na zawiadomienie z dnia 10 stycznia 2017 r. w przedmiocie skargi konsumenckiej o sygnaturze K/137/16 skierowanej przeciwko Grupie Żywiec S.A. z siedzibą w Żywcu, a dotyczącej reklamy produktu Warka (dalej „Skarga"), w oparciu o dyspozycję pkt 37, ppkt 1, lit. b) Regulaminu Rozpatrywania Skarg wnoszę o oddalenie Skargi w całości.

UZASADNIENIE

1. Przedmiotem skargi jest reklama produktu Warka Jasne Pełne (dalej „Reklama"), w której jedna ze scen przedstawia kobiety przebrane za policjantki proponujące bohaterom podwiezienie do baru na piwo. W ocenie konsumenta kobiety ubrane są jak aktorki porno, a ich gestykulacja nie pozostawia złudzeń co do charakteru oferowanej pomocy. W odczuciu konsumenta Reklama zawiera treści dyskryminujące ze względu na płeć i powiela stereotypy, które prowadzą do pogardliwej oceny pracy kobiet oraz kreują wzorce zachowań, w których kobieta jest jedynie obiektem seksualnym.
2. Wbrew twierdzeniom konsumenta, Reklama nie jest sprzeczna z prawem ani dobrymi obyczajami i nie narusza art. 2 i art. 4 Kodeksu Etyki Reklamy.
3. Reklama faktycznie wykorzystuje stereotypy, ale to są stereotypy dotyczące mężczyzn (ich pasji, zamiłowań, marzeń, ulubionych sposobów spędzania wolnego czasu), co wynika ze strategii marketingowej marki Warka. Żartobliwa konwencja Reklamy nie pozostawia przy tym wątpliwości, że pokazane w Reklamie sytuacje nie mają nic wspólnego z rzeczywistością, a są jedynie wyobrażeniem jak mógłby wyglądać idealny, męski świat gdyby istniał.
4. Przedstawione w Reklamie „policjantki" są oczywiście atrakcyjnymi kobietami,
ale wbrew twierdzeniom konsumenta nie są ubrane jak aktorki porno. Nie sposób również uznać aby oferowały one bohaterom co innego niż wynika z treści Reklamy tzn. podwiezienie do baru na piwo.
5. Zgodnie z definicją „dyskryminacji" zawartą w Słowniku Języka Polskiego przez dyskryminację rozumie się: „ograniczanie przywilejów, praw, a nawet prześladowanie części społeczności, zwykle na tle rasowym, o etnicznym, religijnym lub kulturowym". W świetle powyższej definicji oraz przedstawionych w niniejszej odpowiedzi na Skargę wyjaśnień nie sposób uznać, aby Reklama zawierała treści dyskryminujące, tj. ograniczające przywileje, prawa czy prześladujące kobiety, a co za tym idzie aby Reklama naruszała art. 4 Kodeksu Etyki Reklamy." – pisownia oryginalna

3. Zespół Orzekający zważył co następuje:

Zespół Orzekający biorąc pod uwagę, że reklama jest utrzymana w żartobliwej konwencji fikcji, nie dopatrzył się w przedmiotowej reklamie naruszenia norm Kodeksu zarzucanych przez Skarżącego.
W opinii Zespołu Orzekającego przedmiotowa reklama nie zawiera treści sprzecznych z dobrymi obyczajami ani treści dyskryminujących kobiety wykonujące zawód policjantek.
W związku z powyższym, na podstawie pkt 37 ust. 1) lit b) Regulaminu Rozpatrywania Skarg Zespół Orzekający orzekł jak w pkt 1 uchwały.

Zgodnie z pkt.50 Regulaminu Rozpatrywania Skarg z dnia 4 listopada 2014r., Stronom przysługuje prawo do odwołania się od uchwały Zespołu Orzekającego w terminie 10 dni od daty doręczenia uchwały. Podstawę odwołania mogą stanowić wyłącznie nowe fakty i dowody, nieznane zainteresowanej stronie w dacie podjęcia przez Zespół Orzekający uchwały.

Uchwała Nr ZO 16/17
z dnia 23 marca 2017 roku
Zespołu Orzekającego
w sprawie sygn. Akt: K/135/16

1. Zespół Orzekający Komisji Etyki Reklamy, działającej przy Związku Stowarzyszeń Rada Reklamy, w składzie:

1) Małgorzata Augustyniak – przewodnicząca,
2) Maciej Korobacz – członek,
3) Małgorzata Ołdak – członek,

na posiedzeniu w dniu 23 marca 2017 roku, po rozpatrzeniu skargi o sygnaturze akt K/135/16 złożonej, na podstawie pkt. 7 Regulaminu Rozpatrywania Skarg, przez konsumenta (bliższe dane w aktach sprawy), (dalej: Skarżący), przeciwko reklamie telewizyjnej firmy SCA Hygiene Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie (dalej: Skarżony)

postanawia oddalić skargę.

2. Zespół Orzekający ustalił, co następuje:

Do Komisji Etyki Reklamy wpłynęła skarga o sygn. K/135/16
Przedmiotem skargi była reklama telewizyjna.

Skarżąca w prawidłowo złożonej skardze podniosła, iż:
„autorzy zachęcają do kupna pieluchomajtek i mówią, że "ty widzisz... a ja widzę swoją nauczycielkę"
Treść skargi: Jestem nauczycielką. Do tej pory czułam się dumna, że jestem nauczycielką, bo nikt mnie nie obrażał ani poniżał!. (poza reklamą sprzed kilku laty) A obecna reklama mnie obraża jako nauczyciela, kobietę i człowieka. Nie życzę sobie obraźliwych słów w telewizyjnych reklamach. Dlaczego widzi się nauczycielkę? A gdzie starsze i starsi ode mnie dziennikarze, lekarze, pielęgniarki, urzędnicy, posłowie i inni rządzący, żołnierze, biznesmeni i osoby pracujące w pozostałych zawodach. A dlaczego ten ślepcun nie widzi siebie, to oni potrzebują gaci tj. ci co wymyślili taką reklamę. Występuję do Państwa z prośbą o natychmiastową interwencję zaprzestania emitowania tej reklamy i przeproszenia wszystkich polskich nauczycielek w takiej ilości w jakiej pojawiła się ona we wszystkich stacjach w telewizji. Jako konsument mam prawo tego żądać. Chyba jest jakiś nadzór nad reklamami. To nie pierwsza reklama obrażająca nauczycieli. Gdzie jest nadzór? Ja rozumiem, że pomysłodawcy tych reklam mają ptasie móżdżki ale nie obliguje ich to do wyśmiewania się z polskich nauczycieli. Jesteśmy najbardziej wykształconą grupą społeczną. Sama mam dyplomy 5 wyższych uczelni w tym trzech politechnik. A zarabiam 2800 zł netto. Żaden człowiek (o zdrowych zmysłach) nie ma prawa wyśmiewać się z innych ludzi. Jeśli już to próbuje zrobić, powinna nad tym czuwać jakaś kontrola. Zastanawiam się nad pozwem do sądu. Proszę o spowodowanie natychmiastowego wycofania tej reklamy." – pisownia oryginalna
W czasie posiedzenia skargę przedstawiał i popierał arbiter-referent.
Arbiter-referent wniósł o uznanie reklamy za sprzeczną z dobrymi obyczajami (art. 2 ust. 1 Kodeksu Etyki Reklamy) oraz zarzucił, że reklama nie była prowadzona w poczuciu odpowiedzialności społecznej oraz zgodnie z zasadami uczciwej konkurencji.

Wniósł również o uznanie reklamy za niezgodną z art. 4 Kodeksu Etyki Reklamy, w myśl którego „reklamy nie mogą zawierać elementów, które zawierają treści dyskryminujące, w szczególności ze względu na rasę, przekonania religijne, płeć lub narodowość.".

Skarżony uczestniczył w posiedzeniu.
Skarżony złożył pisemną odpowiedź na skargę.
„W związku z korespondencją z dnia 10 stycznia 2017r. przesyłamy stanowisko SCA Hygiene Sp. z o.o. W ocenie SCA Hygiene Sp z o.o. przytoczone w wystąpieniu Związku Stowarzyszeń Rady Reklamy artykuły Kodeksu Etyki Reklamy nie będą miały dla omawianej sytuacji zastosowania. Występujące w przekazie reklamowym sformułowanie „Ty widzisz starszą Panią, ja naszą nauczycielkę" nie ma charakteru pejoratywnego. Podstawą przekazu reklamowego jest informacja o cechach produktu TENA Pants. Należy podkreślić, iż użyte w omawianej reklamie pojęcie „nauczyciela" nie odnosi się do grupy zawodowej ale do cech osoby (w tym przypadku „babci"), która dzieli się swoim doświadczeniem i w ten sposób przekazuje wiedzę młodszemu pokoleniu. Tym samym nie są prawdziwe twierdzenia zawarte w skardze, iż występują w niej cyt. „obraźliwe słowa" i jest to cyt. „reklama obrażająca nauczycieli". W konsekwencji, omawianej reklamy nie można zakwalifikować jako naruszenie zapisów art. 2 czy też art. 4 Kodeksu. Wnosimy o odrzucenie skargi jako bezzasadnej." – pisownia oryginalna

3. Zespół Orzekający zważył co następuje:

Zespół Orzekający nie dopatrzył się w przedmiotowej reklamie naruszenia norm Kodeksu Etyki Reklamy zarzucanych przez Skarżącą.

W opinii Zespołu Orzekającego przedmiotowa reklama nie narusza dobrych obyczajów i nie zawiera treści dyskryminujących grupę społeczną nauczycieli. Reklama jest utrzymana w ciepłym klimacie i nie odnosi się stricte do zawodu nauczycielki. Kontekst reklamy sugeruje raczej, iż osoba starsza traktowana jest przez młodsze pokolenia jako nauczycielka życia.

W związku z powyższym, na podstawie pkt 37 ust. 1) lit b) Regulaminu Rozpatrywania Skarg Zespół Orzekający orzekł jak w pkt 1 uchwały.

Zgodnie z pkt. 50 Regulaminu Rozpatrywania Skarg z dnia 4 listopada 2014 r., Stronom przysługuje prawo do odwołania się od uchwały Zespołu Orzekającego w terminie 10 dni od daty doręczenia uchwały. Podstawę odwołania mogą stanowić wyłącznie nowe fakty i dowody, nieznane zainteresowanej stronie w dacie podjęcia przez Zespół Orzekający uchwały.